MotoGP 08 review 1

Review | 24 October 2008 15:00 -

Motoracegames mogen dan qua populariteit een beetje in de schaduw staan van autoracegames, toch weerhoudt dat publishers er niet van om toch elk jaar weer een nieuw deel uit te brengen. Dat gebeurde zelfs zo enthousiast dat het hele genre nogal onoverzichtelijk was geworden. Die tijd is nu over, MotoGP 08 is de enige officiële game die dit jaar gaat uitkomen.

Vorig jaar was er namelijk nogal wat verschil tussen de PS2-versie en de Xbox360-versie. De PS2-versie werd uitgegeven door Capcom en ontwikkeld door Milestone, terwijl de Xbox360-variant door THQ op de markt werd gebracht. Dit jaar worden alle games uitgegeven door Capcom dus is er veel minder verschil tussen de versies, afgezien van de logische verschillen in het grafische gedeelte natuurlijk.

De fans van de THQ-games hoeven overigens niet te vrezen, Milestone heeft een game gemaakt die absoluut de moeite waard is. Het spel is in principe een typische licentie-game: alle circuits, motoren en coureurs zijn aanwezig in het spel. Je kunt met verschillende modes aan de slag, waaronder de usual suspects als een kampioenschap, snelle race, time trial en een splitscreen multiplayer. De echt tijdrovende modes zijn echter de uitgebreide career-mode en de challenge-mode. In de career-mode begin je als rijder van een middelmatig 125cc-team en is het zaak om je op te werken tot de top van de MotoGP-klasse. Het verslaan van kampioenen als Rossi en Stoner, daar is het allemaal om te doen. De challenge-mode bestaat uit vijftig (behoorlijk lastige) uitdagingen. Zo moet je bijvoorbeeld in een natte race nog even snel drie motoren inhalen om alsnog in de punten te eindigen. Het lijkt makkelijk maar je krijgt per uitdaging vrij weinig tijd om je doel te bereiken. Prima manier om de levensduur wat te verlengen. Er zijn helaas wel een aantal challenges bij die hun doel voorbij schieten. Zo moet je met Casey Stoner dertien races rijden om alsnog kampioen te worden. Dan kun je net zo goed een nieuw kampioenschap beginnen. Andere rijders kennen zulke uitdagingen ook maar die challenges zijn wat minder extreem.

Verschillende racemodellen

Als je begint met de game zal de game je aanraden om de tutorial te volgen. Het is anders dan de normale tutorial, je krijgt geen lessen in gas geven of sturen. In plaats daarvan word je in een race gegooid en aan het einde van die race wordt er geëvalueerd hoe je het hebt gedaan. Aan de hand daarvan wordt een racetype voor je aangeraden. Er zijn drie types, Arcade, Advanced en Simulation. In de arcade-mode krijg je volop assistentie van de game. Je zult dan flink je best moeten doen om van je motor te vallen. In Simulation is het een ander verhaal, een klein beetje teveel gas in de bocht en ze kunnen je van het asfalt schrapen (bij wijze van spreke dan). De advanced-mode zit daar tussen en is nieuw ten opzichte van het vorige deel. De leercurve was namelijk in het vorige deel nogal steil, omdat je van alle rijhulpen alleen over kon stappen naar geen rijhulpen. Dat is was nogal extreem en vandaar dus de advanced-mode.

Natuurlijk moet je meer doen dan op je motor blijven zitten. Je moet tegenstanders inhalen en als het even kan ook voorblijven. Dat blijkt nog niet eens zo makkelijk te zijn. De tegenstanders geven flink gas, dus je zult tot het einde toe moeten blijven racen. Het is wel frustrerend om in de allereerste bocht van de baan te worden gebeukt, zeker na die moeite die je deed om op pole position te mogen starten. Dat is echter wel ongeveer de enige plek waar de tegenstanders tegen jou aanrijdt, andersom is waarschijnlijk een ander verhaal.

Het rijden zelf

Het rijgedrag van de motoren is ook goed geïmplementeerd in de game. Omdat ik veel tijd besteedde aan de career-mode was ik gewend aan de 125cc-motoren. Later ging ik challenges rijden met een Ducati in de MotoGP en dat was echt even wennen. Ze trekken ongelofelijk veel harder op maar ze zijn ook logger en wat nerveuzer op de baan. Daarnaast is er ook verschil tussen motoren in dezelfde raceklasse. De Ducati rijdt daadwerkelijk anders dan de Honda of KTM. Natuurlijk komt dit ook voor in andere racegames maar het is in MotoGP heel erg goed uitgevoerd. Bovendien hebben de weerseffecten een duidelijk voelbaar effect. In de regen zul je nog meer op je hoede moeten zijn dan anders. Je achterwiel heeft dan de neiging om bewegingen te maken waar je niet op zit te wachten. Je kunt overigens de motor nog wel wat aanpassen aan je wensen. Zo kun je de vering aanpassen zodat je wat beter door de bochten heen gaat, of wat aan de versnellingen prullen zodat je sneller kunt optrekken.

Technisch is de game in orde. De laadtijden zijn acceptabel en de graphics zijn okay. De animaties zijn niet zo vloeiend en de tracks zien er niet heel erg spectaculair uit, maar in de races rijd je wel tegen 18 tegenstanders zonder noemenswaardige slowdown in de framerate, iets wat in mijn ogen belangrijker is dan de pure grafische pracht en praal. De weerseffecten zijn wel overtuigend in beeld gebracht. Het geluid steekt ook goed in elkaar, er worden fraaie motorgeluiden geproduceerd. De muziek is wat eentonig, maar dat is weer een prikkel om snel door de menuutjes heen te klikken om te gaan racen. De presentatie is zeer functioneel maar wel wat aan de saaie kant. Wat dat betreft is dat in deze game niet anders dan de Superbike-game die Ge0force pas geleden heeft besproken (het is dezelfde ontwikkelaar, vandaar).

Welke versie?

De game komt ook uit op de Wii, PC, PS3 en Xbox360 (in tegenstelling tot het deel van vorig jaar). Of de PS2-versie dan de beste keuze weet ik niet. De nieuwste consoles hebben natuurlijk wel een online-mode bovenop de splitscreenmode en ook qua graphics is dat natuurlijk de duidelijke winnaar. Als je de game op een nieuwe console kunt spelen is dat natuurlijk de betere keuze, maar als je alleen een PS2 hebt val je jezelf aan deze versie ook geen buil.